แค่เพียง เสี้ยววินาที เพื่อน

ตั้งเป็นหน้าแรก

หน้าแรก \| ประกาศสินค้า \| วิทยุออนไลน์ \| เกมส์ \| หาเพื่อน \| ดูทีวีออนไลน์ \| บันเทิง \| บทความดีๆ \| ไอที \| สาระน่ารู้ \| สารบัญเว็บไซต์ \| ติดต่อลงโฆษณา
อุปกรณ์สื่อสาร	คอมพิวเตอร์	กีฬา	บ้านและที่ดิน	เกมส์และของเล่น	เบ็ดเตล็ด	ของสะสม
ประกาศ	ดนตรี	ยานพาหนะ	เครื่องใช้ไฟฟ้า	สัตว์เลี้ยงและต้นไม้	เครื่องแต่งกาย
อุปกรณ์ถ่ายภาพ	อุตสาหกรรม	หนังสือและเครื่องเขียน	งานและการศึกษา	อาหารและสุขภาพ	อุปกรณ์สำนักงาน

หน้าแรกหมวดบทความโดนๆบทความซึ้งๆบทความเศร้าๆ » แค่เพียง เสี้ยววินาที เพื่อน

แค่เพียง เสี้ยววินาที เพื่อน
	ส่งบทความนี้ต่อ พิมพ์หน้านี้
เรื่องเกิดขึ้นในวันหนึ่ง เมื่อครั้งผมยังเป็นน้องใหม่ในโรงเรียนมัธยม ผมเห็นเด็กคนหนึ่งซึ่งเรียนอยู่ชั้นเดียวกันกำลังเดินกลับบ้านหลังเลิกเรียนผมจำได้ว่าเขาชื่อไคลล์ ดูราวกับว่าเขากำลังขนหนังสือทุกเล่มของเขากลับบ้านด้วยผมคิดว่าทำไมนะถึงยังมีคนหอบหนังสือทั้งหมดของตัวกลับบ้านในวันศุกร์ด้วย หมอนี่มันจะต้องเป็นพวกคนประหลาดแน่ ๆเลย ผมเองนั้นมีแผนการสำหรับวันหยุดเอาไว้แล้วนั่นคือไปงาน party และเล่นฟุตบอลกับพวกเพื่อนๆตอนบ่ายพรุ่งนี้คิดไปแล้วผมก็ยักไหล่จะเดินจากไป แต่ขณะนั้นผมก็เห็นเด็กกลุ่มหนึ่งวิ่งแข่งกันตรงมายังไคลล์ จนชนเขาล้มลงคลุกฝุ่นข้างทางหนังสือในอ้อมแขนของเขาก็ตกกระจัดกระจาย ผมเห็นแว่นตาของเขากระเด็นไปตกบนพื้นหญ้าห่างจากตัวเขาประมาณ 10 ฟุต เขาเงยหน้าขึ้นและผมก็ได้เห็นความโศกเศร้าอย่างที่สุดในดวงตาของเขา ใจผมวูบลงทันที ผมวิ่งเยาะ ๆไปหาเขาขณะที่เขากำลังคลำหาแว่นตาของตัวเองอยู่ ผมสังเกตเห็นว่าตาของไคลล์มีน้ำตาคลอขณะที่ผมยื่นแว่นตาให้เขาผมก็พูดกับเขาว่า "งี่เง่าพวกนั้นน่ะ มันน่าจะเก็บซะจริงๆ" ไคลล์มองผมและพูดว่า "เฮ้ ขอบคุณนะ" ด้วยใบหน้าที่สดใสขึ้นจากรอยยิ้มที่แสดงถึงความสำนึกขอบคุณอย่างจริงๆ ผมช่วยเขาเก็บหนังสือ และถามว่าเขาอาศัยอยู่ที่ไหนมันน่าแปลกใจมากที่กลายเป็นว่าบ้านของเขาอยู่ใกล้ ๆบ้านผม ผมถามเขาว่าทำไมผมถึงไม่เคยพบเขามาก่อนเลยเขาบอกว่าก่อนหน้านี้เขาได้ไปเข้าเรียนอยู่ในโรงเรียนเอกชนซึ่งแน่นอนว่าผมก็ไม่เคยได้คบหากับเด็กโรงเรียนเอกชนด้วย ผมช่วยเขาหอบหนังสือและเราสองคนก็พูดคุยกันไปตลอดทางที่กลับบ้าน ผมพบว่าไคลล์เป็นเด็กหนุ่มที่น่าสนใจทีเดียว ผมถามเขาว่าต้องการจะมาเล่นฟุตบอลด้วยกันกับผมและเพื่อนในวันเสาร์รึเปล่า เขาตอบตกลง ดังนั้นเราสองคนก็ได้ใช้เวลาในวันหยุดด้วยกันกับพวกเพื่อนๆ ผม และยิ่งผมได้รู้จักไคลล์มากขึ้นเท่าไรผมก็รู้สึกชอบเขามากขึ้นเท่านั้น พวกเพื่อน ๆของผมเองก็รู้สึกเช่นเดียวกัน ในเช้าวันจันทร์ถัดมาผมก็ได้เจอไคลล์อีกพร้อมหนังสือกองโตเต็มหอบแขน ผมหยุดเขาและพูดกับเขาว่า "ให้ตายเถอะ นายคิดที่จะเพาะกล้ามด้วยกองหนังสือพวกนี้ทุกวันเลยงั้นเหรอ!?" ไคลล์หัวเราะและแบ่งหนังสือครึ่งหนึ่งให้ผมช่วยถือ จากวันนั้นมาจนตลอด 4ปี ไคลล์และผมก็กลายเป็นเพื่อนที่สนิทกันมาก จนเมื่อพวกเราได้เป็นรุ่นพี่ปีสุดท้าย พวกเราก็ต่างเริ่มคิดถึงเรื่องการเรียนต่อในมหาวิทยาลัย ไคลล์ตัดสินใจไปเรียนต่อที่มหาวิทยาลัย Georgetownส่วนผมก็จะไปเรียนที่Duke ผมรู้ดีว่าเราจะยังคงเป็นเพื่อนกันอยู่เสมอและระยะทางห่างไกลนี้ก็ไม่ใช่ปัญหาสำหรับความสัมพันธ์ของเราเลย ไคลล์จะเรียนให้จบแพทย์ และผมก็จะเรียนทางด้านธุรกิจโดยใช้ทุนการศึกษาของทีมฟุตบอล ไคลล์ถูกเลือกให้เป็นผู้กล่าวคำอำลาในพิธีจบการศึกษาของชั้นเรา ผมยังคงล้อเลียนเขาอยู่ตลอดเวลาในเรื่องที่ว่าเขาเหมือนพวกคนประหลาด ในขณะที่เขาต้องเตรียมสุนทรพจน์สำหรับงานการจบการศึกษา ผมก็รู้สึกดีใจมากที่ไม่ใช่เป็นผมที่จะต้องขึ้นไปพูดบนเวที ในวันงานจบการศึกษา ผมมองดูไคลล์ และคิดว่าเขาดูดีมากทีเดียว ไคลล์นับว่าเป็นหนึ่งในบรรดาคนหนุ่มที่ในที่สุดก็สามารถค้นพบตัวเองในช่วงชีวิต ของนักเรียนมัธยม ไคลล์มีรูปร่างล่ำสันขึ้น และดูเหมาะมากกับแว่นตา เขามีนัดกับสาว ๆ มากกว่าผมอีก และพวกผู้หญิงก็รักเขาทุกคน ให้ตายเถอะมันทำให้ผมอดนึกอิจฉาไม่ได้ในบางครั้ง ผมสังเกตเห็นว่าไคลล์กำลังกังวลเกี่ยวกับการกล่าวสุนทรพจน์ ผมจึงเข้าไปตบหลังให้กำลังใจและพูดว่า "เฮ้ หนุ่ม..นายจะต้องทำได้เยี่ยมอย่างแน่นอน!" ไคลล์มองผมด้วยสายตาเช่นทุกครั้ง สายตาที่แสดงความขอบคุณอย่างจริง ๆ เขายิ้มพร้อมพูดว่า "ขอบคุณ" ไคลล์กระแอม และ ได้เริ่มต้นสุนทรพจน์ของเขาว่า "วันจบการศึกษาเป็นโอกาสที่เราจะได้ขอบคุณบรรดาผู้ซึ่งได้ช่วยเหลือพวกเราให้ผ่านพ้นปีแห่งความยากลำบากพวกเขาเหล่านั้นก็คือ พ่อ แม่ คุณครู พี่น้องของคุณ หรือแม้แต่โค้ชกีฬาของคุณด้วย แต่อันที่จริงแล้วผู้ที่คอยช่วยเหลือคุณมากที่สุดนั้นก็คือเพื่อนๆ ของคุณนั่นเอง ผมได้มายืนอยู่ ณ ที่นี้ก็เพื่อที่จะบอกคุณทุกคนว่า การได้รับความเป็นเพื่อนจากใครบางคนนั้น นับเป็นการได้รับของขวัญอันสุดวิเศษ และผมขอยืนยันสิ่งนี้ด้วยการเล่าเรื่องของผมให้พวกคุณ " ผมมองไคลล์ เพื่อนคนนี้ของผมอย่างไม่เชื่อสายตา ในขณะที่เขาเล่าถึงวันแรกที่เราสองคนได้พบกัน เขาเล่าว่าเขาได้วางแผนที่จะฆ่าตัวตายในช่วงวันหยุด โดยเขาเตรียมการทำความสะอาดล๊อคเกอร์เก็บของที่โรงเรียน และขนของทุกอย่างในนั้นกลับบ้าน เพื่อที่แม่ของเขาจะได้ไม่ต้องลำบากมาทำให้เขาอีกในภายหลัง ไคลล์มองนิ่งมาที่ผมพร้อมยิ้มน้อยๆ น่าขอบคุณจริง ๆ ที่ผมได้ถูกช่วยชีวิตไว้ เพื่อนของผมช่วยผมไว้จากการตัดสินใจกระทำสิ่งซึ่งจะ ทำให้ผมไม่มีโอกาสได้มายืนพูดอยู่ ณที่นี้อีกเลย ผมได้ยินเสียงเฮือกหายใจจากกลุ่มคนที่อยู่ในพิธีใน ขณะที่ได้ฟังเด็กหนุ่มรูปหล่อที่เป็นที่ชื่นชอบของพวกเขาเล่าให้ฟังถึงช่วง เวลาแห่งความอ่อนแอในชีวิตผมได้เห็นแม่และพ่อของไคลล์มองมาที่ผม พร้อมรอยยิ้มแสดงความขอบคุณอย่างเดียวกันและในบัดนั้นเองที่ผมได้เข้าใจถึงความหมายอันลึกซึ้งของคำที่ว่า คนเราไม่ควรประเมินค่าในการกระทำของตนเองน้อยไป เพราะเพียงแค่สิ่งเล็กน้อยที่คุณแสดงต่อใครบางคน ก็สามารถที่จะเปลี่ยนชีวิตของเขาคนนั้นได้ทันที ไม่ว่าจะเป็นในทางดีหรือทางร้ายก็ตาม ในความเป็นเพื่อนนั้น พวกเราได้ถูกกำหนดให้มาพบเจอกันเพื่อที่จะได้ช่วยเป็นแรงผลักดันในชีวิตของกันและกันในทางใดทางหนึ่ง... ไคลล์จบสุนทรพจน์ของเขาว่า.... เพราะ...เพื่อนคือเทพหรือนางฟ้า ผู้ที่จะช่วยโอบอุ้มเราให้สามารถยืนหยัดบนขาได้อีกครั้ง เมื่อปีกของเราลืมวิธีการที่จะบินไปชั่วขณะหนึ่ง

บทความอื่นๆในหมวด

• ขอเพียงอย่านำดวงใจไปให้ใครเหยียบเล่น

• เอาการ์ตูนน่ารักๆๆคิขุมาให้อ่านจ๊ะ

• พรุ่งนี้ไม่สายที่จะรักกัน(จริงหรือ)

• ผู้ชายร้องไห้

• “ความรัก กับ อากาศ” เธอเลือกที่จะขาดสิ่งไหน

• พระราชประวัติในหลวง ฉบับการ์ตูน

• คุณค่า..ความเหงาเศร้า...

• คำมั่นสัญญา ตำนานรักแท้แห่งเมืองเชียงคาน

• เรื่องเศร้าๆของคู่รักคู่หนึ่ง TT_TT

• หนึ่งคำ..... มาจากความรู้สึกทั้งหมดที่มี...

» บทความในหมวดทั้งหมด

Tag

ความรัก ความทรงจำ แม่ น้ำตา หลาน ครอบครัว บทลาของการเริ่มต้น ข้อคิดดีๆ FAMILY ครอบครัว พ่อ ลูก คุณค่า เหงา วิ่งตามอะไรกัน ชีวิต ความรัก รักเราเท่าเดิม รักแท้ ความรัก ยิ้ม การ์ตูน น่ารัก ทางออก เริ่มต้นใหม่ แม่ เพื่อน ความรัก ความเศร้า รักกับชอบ ความรัก ความรัก พ่อ ความรัก อกหัก สัญญา เศร้า love หัวใจ แม่

บทความที่เกี่ยวข้อง

บทความซึ้งๆๆที่บางคนเคยอ่าน
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเกาะหนึ่งซึ่งรวบรวมความรู้สึกทั้งหมดอาศัยอยุ๋ด้วยกัน ความสุข ความเศร้า ความรู และอื่นๆๆอีกมากมาย

รอยบนผืนทราย
เพื่อนสนิทสองคนเดินทางท่องเที่ยวร่วมกัน ระหว่างยํ่าเท้าผ่านทะเลทราย ทั้งสองโต้เถียงกันรุนแรงจนเพื่

ยางลบกับดินสอ
มีดินสอที่เขียนอย่างไรก็ไม่มีวันหมดอยู่แท่งหนึ่ง มียางลบที่ลบอย่างไรก็ไม่มีวันหมดอยู่ก้อนหนึ่ง

เคยไหมที่ตกหลุมรักเพื่อน
หญิงชายสมัยนี้เป็นคู่ซี้กันมากขึ้น มากกว่าเพศเดียวกัน ร่วมทุกข์ ร่วมสุขด้วยกัน กระทั่งเพื่อนๆ มองว่า เป็นคู่รัก มากกว่า เพื่อน

แสดงความคิดเห็น

โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น

1.	โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ

2.	ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้

3.	ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น

แสดงความคิดเห็นของท่านได้ที่นี่

ความคิดเห็น :
ความคิดเห็น :	*
ชื่อ/Email :	*
	คลิกเพื่อขอรหัสโค๊ดใหม่
รหัสยืนยัน :	*

• Page created in 0.0238 seconds.
PostSiam.com : เว็บไซต์แหล่งรวมประกาศ ลงประกาศฟรี โปรโมทเว็บไซต์ ติดตามข่าวสาร บันเทิง สาระความรู้| ลงประกาศฟรีคลิก โปรโมตเว็บไซต์คลิก
พบปัญหาการใช้งานภายในเว็บ กรุณาแจ้ง

Search Engine Bot Detect : บอทยังไม่ได้มาเก็บข้อมูล